ฮ่องกงมีวัฒนธรรมสตรีทมาตลอด เพียงแต่แต่ละยุคสมัยจะมีจุดรวมตัวที่แตกต่างกันออกไป
ในทศวรรษ 80–90 บางคนมาติดใจที่ร้านแผ่นเสียงในคอสเวย์เบย์ บางคนได้รู้จักวัฒนธรรมสตรีทจากสเกตบอร์ด สนีกเกอร์ ฮิปฮอป และกราฟฟิตี้ อีกหลายคนเริ่มจับสไตล์การแต่งตัวจากร้านคัดสรรสินค้า เปรียบเทียบกับโตเกียวที่มีฮาราจูกุ หรือแมนฮัตตันที่มีโซโห ฮ่องกงไม่เคยมีสูตรตายตัวสำหรับสตรีทคัลเจอร์ แต่มันคือกลุ่มคนที่ค่อยๆ สะสมวิถีชีวิตในแต่ละพื้นที่ และ百德新街〈百德新街〉(ถนนแพเทอร์สันในย่านคอสเวย์เบย์ ฮ่องกง) ก็เป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีความเป็นตัวแทนชัดเจนที่สุด
ตั้งแต่สมัยที่นี่ยังเป็นห้าง Daimaru จนต่อมามีร้านสนีกเกอร์ แบรนด์แฟชั่น และปัจจุบันที่ Fashion Walk ได้นำเสนอ “百德新派” Paterson Vibe เพื่อเชื่อมโยงสตรีทคัลเจอร์ งานออกแบบ อาหาร และไลฟ์สไตล์ 百德新街〈百德新街〉(ถนนแพเทอร์สัน) ยังคงรักษาจังหวะพิเศษบางอย่างไว้ ผู้คนบางคนมาที่นี่เพื่อช้อป บางคนมานัดพบเพื่อน บางคนเดินเล่นแบบไม่มีจุดหมาย สุดท้ายมักจะหยุดอยู่หน้าร้านใดร้านหนึ่ง รู้จักแบรนด์ใหม่ หรือวัฒนธรรมใหม่
สำหรับไบรอัน วัฒนธรรมย่านนี้ไม่ใช่เรื่องเพิ่งเกิดขึ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา
เขาย้ายมาอยู่คอสเวย์เบย์ตั้งแต่ปี 1985 และใช้ชีวิตในชุมชนนี้มาโดยตลอด เริ่มจากตอนเป็นนักเรียนที่เล่นสเกตบอร์ด ไปจนถึงการบริหาร 8FIVE2 และวันนี้ขยับขยายร้านมาถึง百德新街 ความทรงจำเกี่ยวกับสตรีทคัลเจอร์ของเขาแทบทั้งหมดผูกพันกับที่นี่ ดังนั้นเมื่อหลายคนมองว่า 8FIVE2 เป็นแค่ร้านสเกตบอร์ด เขากลับหวังให้คนมองมันเป็นพื้นที่สำหรับการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมมากกว่า
“ผมฝันมาตลอดว่าอยากอยู่บนถนนแพเทอร์สัน”
ความฝันนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับจำนวนคนที่เดินผ่าน แต่เพราะเขาเชื่อว่าเมื่อร้านใดเป็นของสถานที่จริงๆ ร้านนั้นจะค่อยๆ กลายเป็นส่วนหนึ่งของถนน
อย่า Follow the Market — ตลาดไม่มีคำตอบมาตรฐาน
หากต้องสรุปปรัชญาที่ไบรอันยึดถือตลอดกว่า 20 ปีของการทำ 8FIVE2 คงเป็นประโยคที่เขาพูดโดยไม่ต้องคิดตอนต้นบทสัมภาษณ์
“Don’t Follow the Market.” ประโยคนี้ไม่ใช่แค่คำพูดสวยๆ แต่คือหลักที่เขายึดในการบริหารแบรนด์
ไบรอันมองว่าปัญหาหลักของแบรนด์ยุคนี้คือการตามเทรนด์อย่างสุดชีวิต: อะไรฮิตก็ทำตาม อะไรขายดีใช้เป็นต้นแบบ แล้วปล่อยให้ทุกอย่างเหมือนกันหมด แต่ในสายตาเขา ตลาดไม่มีคำตอบที่แน่นอนได้เสมอไป
“ไม่มีใครรู้หรอกว่าจะสำเร็จแบบแน่นอน” เขายอมรับว่าคนจำนวนมากอาจไม่เห็นด้วยกับแนวทางของเขา แต่เขายังคงเชื่อว่าแบรนด์ควรยึดมั่นในตัวเอง
“เชื่อในตัวเอง — นั่นสำคัญที่สุด ผมรู้ว่าหลายคนอาจไม่เห็นด้วย แต่ผมไม่แคร์ อย่าไปตามตลาด”
หากทุกแบรนด์วิ่งตามทิศทางเดียวกัน สุดท้ายก็จะกลายเป็นสิ่งที่เหมือนกันไร้เอกลักษณ์
ในมุมมองของเขา แบรนด์ที่คนจดจำในระยะยาวไม่ใช่แบรนด์ที่ตามเทรนด์เร็วที่สุด แต่เป็นแบรนด์ที่ซื่อสัตย์ต่อวัฒนธรรมและค่านิยมของตัวเอง “ถ้าคุณตาม คนก็เหมือนกันไปหมด ไม่มีความ Authenticity” การลงลึกในสิ่งที่ถนัดและยืนหยัดในทิศทางของตัวเอง จะทำให้ผู้บริโภคเริ่มยอมรับสไตล์เฉพาะตัวของคุณ มากกว่าการพึ่งพาแคมเปญร่วมกับคนดังหรือสินค้าร้อนแรงชั่วคราว
ย้อนมาดูเส้นทางของ 8FIVE2 ที่ผ่านมา สะท้อนหลักคิดนี้มาโดยตลอด: ไม่ยอมเปลี่ยนยกเครื่องตามทิศทางตลาด และไม่ยอมทิ้งมาตรฐานการคัดสรรสินค้าเพราะกระแสชั่วครั้งชั่วคราว “ถ้าคุณทำตาม Core ของตัวเอง รู้จักในสิ่งที่ตัวเองทำและมั่นใจในทิศทาง คนจะมองว่า นั่นแหละคือสไตล์ของคุณ” สำหรับไบรอัน ตลาดเปลี่ยนได้ทุกวัน แต่สิ่งที่แบรนด์ต้องรักษาไว้คือต้นกำเนิดและแก่นแท้ของตัวเอง
สเกตช็อปที่ดี ไม่ได้วัดกันที่ชั้นวางสินค้า
ไบรอันเริ่มเล่นสเกตบอร์ดครั้งแรกในปี 1988
ในเวลานั้น วัฒนธรรมสเกตยังเป็นกระแสย่อยในฮ่องกง นอกจากร้าน BFD ที่เกิดขึ้นในยุค 90 เขายังหาไม่เจอร้านที่ตอบโจทย์จินตนาการของเขา
“บางร้านผมให้สามดาว บางร้านห้า แต่ก็ยังไม่ใช่ร้านในหัวผม” เขาไม่ได้มองแค่จำนวนแบรนด์หรือความหลากหลายของสินค้า แต่ต้องการร้านที่บริหารโดยคนจากวงการสเกตจริงๆ เข้าใจวัฒนธรรมสเกต
“ผมอยากเปิดร้านสเกตเพราะผมเข้าใจความคิดของสเกตเตอร์ดี และรู้ว่าพวกเขาต้องการอะไรจริงๆ”
ความเข้าใจลึกซึ้งนี้ไม่ได้มาจากการวิเคราะห์ข้อมูลตลาด แต่เกิดจากการใช้ชีวิตร่วมกับสเกตคัลเจอร์มากว่าสามทศวรรษ
สำหรับไบรอัน สเกตไม่ใช่แค่วิธีออกกำลังกาย แต่มันเชื่อมโยงกับดนตรี การถ่ายภาพ งานออกแบบ กราฟฟิตี้ และแฟชั่น ดังนั้นสเกตช็อปที่แท้จริงจึงขายได้มากกว่าสเกตบอร์ด แต่คือวัฒนธรรมสตรีททั้งหมด เขาตั้งใจให้ 8FIVE2 นำเสนอแบรนด์ที่มีเรื่องราวและมีรากวัฒนธรรม ไม่ใช่แค่แบรนด์ที่ดังเพราะเทรนด์
ไบรอันเรียกตัวเองว่า “สเกตเนิร์ด”
“เพราะผมเชื่อในสเกตมาก เหมือนจะดูโอ้อวด แต่ถ้าคุณเคยเล่นสเกตและเคยดูการคัดสรรแบรนด์ของ 8FIVE2 คุณจะเข้าใจผม”
เป้าหมายของเขาตรงไปตรงมา: “ผมอยากให้ฮ่องกงมีร้านสเกตที่ชาวต่างชาติเห็นแล้วจะพูดว่า นั่นแหละร้านสเกตที่ดี”
สำหรับเขา การได้รับการยอมรับจากคนในวงการวัฒนธรรมเดียวกัน มีค่ายิ่งกว่าตัวเลขยอดขายใดๆ
การทำแบรนด์ก็เหมือนการฝึกสเกต
เมื่อพูดถึงความท้าทายใหญ่ที่สุดของการบริหาร 8FIVE2 ตลอดสองทศวรรษ ไบรอันตอบว่าไม่ใช่การแข่งขัน แต่คือการรับมือกับความผันผวนของตลาด
หลายคนคิดว่าร้านสเกตคือธุรกิจของความรัก แต่สำหรับไบรอันมันก็เป็นธุรกิจที่ต้องเรียนรู้ไปเรื่อยๆ ในช่วงโรคระบาด วัฒนธรรมสเกตพุ่งขึ้นหลายแบรนด์เติบโต 8FIVE2 ได้รับผลประโยชน์จากเทรนด์นั้น แต่เมื่อตลาดกลับสู่ภาวะปกติในปี 2023–2024 หลายแบรนด์ต้องปรับสต็อก คำสั่งซื้อ และสภาพคล่อง 8FIVE2 ก็ผ่านช่วงปรับตัวนี้มาเช่นกัน
ไบรอันยอมรับว่าเขาเรียนรู้จากการทำจริงมาตลอด
“ทำธุรกิจคือการเรียนรู้สดๆ ในเวลาจริง ตอนช่วงดีผมก็คิดว่า ‘ขายได้ กำไรเยอะ ซื้อของเพิ่ม!’ แต่พอทบทวนตอนนี้ เราก็น่าจะ Tone Down ลง เก็บสำรองบ้าง เพราะคุณไม่มีวันรู้”
เขาหัวเราะว่าเมื่อตอนหนุ่มเขาคิดว่าตลาดจะขึ้นต่อเนื่อง พอธุรกิจดีแล้วก็สั่งของเพิ่ม แต่ประสบการณ์ทำให้เขาเห็นว่ารีเทลมีขึ้นมีลง สั่งผิดสต็อก แบรนด์ถอนตัว สินค้าขายไม่ออก หรือต้องเปลี่ยนพันธมิตร ล้วนเป็นเรื่องที่เขาเจอมา แต่ไม่เคยคิดจะเลิก
สำหรับไบรอัน การบริหารแบรนด์กับการเล่นสเกตไม่ได้ต่างกันมาก
“เหมือนการฝึกสกิลสเกต คุณต้องล้มเป็นพันเป็นหมื่นครั้ง กว่าจะทำ Trick ได้สำเร็จ การทำธุรกิจสเกตก็เหมือนกัน ล้มแล้วไม่เป็นไร สำคัญคือหาวิธีทำให้ดีขึ้นนิดหน่อย ปรับการสั่งของ โปรโมต แล้วค่อยๆ ไต่กลับขึ้นมา”
เพราะสเกตอยู่กับเขามาตลอดชีวิต ไบรอันไม่เคยมองการล้มเป็นความล้มเหลว แต่เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการ สิ่งสำคัญคือยอมลุกขึ้นและเดินหน้าต่อ
ไม่มีเสื้อผ้าแบบเดียวที่เรียกว่า ‘เสื้อของสเกตเตอร์’
เมื่อพูดถึงสเกตคัลเจอร์ หลายคนมักนึกถึงทรงโอเวอร์ไซส์ กราฟฟิตี้ ฮิปฮอป และเรียกรวมว่า “เสื้อของสเกตเตอร์” แต่ไบรอันไม่ค่อยเห็นด้วยกับการตั้งคำจำกัดความแบบนั้น “จริงๆ แล้วไม่มีอะไรที่เรียกว่า ‘เสื้อของสเกตเตอร์'” สำหรับเขาเสื้อผ้าสตรีทไม่ได้มีสูตรตายตัว ไม่จำเป็นต้องลวดลายจัดจ้านหรือสีสันฉูดฉาด แจ็กเก็ตโค้ชที่ตัดดี หรือเชิ้ตอ็อกซ์ฟอร์ดเนื้อดี ถ้ารากของมันมาจากสเกตคัลเจอร์ ก็ถือเป็น Skate Brand ได้เหมือนกัน “คัตสวย ผ้าดี ถ้าดีไซเนอร์มาจากวงการสเกตหรือได้รับอิทธิพลจากสเกต นั่นแหละคือสเกตเตอร์ช็อปปิ้ง”
ดังนั้นมาตรฐานการคัดสรรของ 8FIVE2 ไม่ได้ดูแค่ว่า “สวยไหม” แต่จะเจาะลึกถึงผู้สร้างแบรนด์เป็นหลัก ไบรอันบอกว่าเมื่อนำเข้าแบรนด์ใหม่ เขาดูที่ตัวดีไซเนอร์ก่อน: ถ้าดีไซเนอร์เป็นสเกตเตอร์ ก็ได้คะแนนเพิ่ม ถ้าเคยเล่นสเกตเด่นๆ อีกคะแนน ถ้าเขาชอบทีมของแบรนด์นั้นอีกก็ยิ่งชอบมากขึ้น
ในสายตาเขา แบรนด์คือพาหะของวัฒนธรรมมากกว่าสิ่งที่เป็นเทรนด์เฉพาะฤดูกาล เขาชื่นชมทั้ง Mura Sport จากญี่ปุ่นและ Fucking Awesome จากนิวยอร์ก ไม่ใช่แค่เพราะดีไซน์ แต่เพราะแบรนด์เหล่านั้นใส่ใจผ้า การตัด และรายละเอียดที่ผสานวัฒนธรรมสเกตเข้ากับการใส่จริงในชีวิตประจำวัน แทนที่จะพึ่งพาโลโก้หรือกราฟิกเป็นตัวดึงดูด
ไบรอันเล่าว่าเวลาที่เพื่อนๆ เข้าไปดู Prada หรือ Sacai สิ่งแรกที่ทำไม่ใช่ดูราคา แต่เป็นการสัมผัสผ้าและตรวจดูการตัดเย็บ “เราจะเข้าไปแล้วนึกไม่ออกว่าดูราคา ทำไมไม่เริ่มจากศึกษาชิ้นเสื้อก่อน ใช้ผ้าอะไร คอร์ดรอยล์ทำอย่างไร รูปทรงหมวกสวยไหม? เราจะจับและดูตลอด” เขาหัวเราะว่า รสนิยมที่แท้จริงไม่มีทางลัด ต้องสะสมและขัดเกลามาเอง “คุณต้องรักมันจริงๆ” ถ้าเข้ามาทำธุรกิจเพราะคิดว่ามันเท่เพียงอย่างเดียว ความหลงใหลนั้นจะจางหายไปเร็ว แต่ถ้ารักจากหัวใจ คุณจะสร้างมาตรฐานการตัดสินที่ยั่งยืนได้
แบรนด์ไม่ได้ต้องการคนเดียวทำให้สำเร็จ
เมื่อพูดถึงเคล็ดลับการบริหาร ไบรอันไม่เน้นเทคนิคธุรกิจ แต่กลับพูดถึงคำว่า “พาร์ตเนอร์” บ่อยครั้ง
เขามองว่าคนเริ่มธุรกิจมักอยากทำทุกอย่างด้วยตัวเอง แต่แบรนด์ที่โตเต็มที่จะรู้จักมอบงานให้คนที่เหมาะสม ยกตัวอย่าง Handsome Factory เขาชอบวัฒนธรรมบาร์เบอร์ยุค 50s และทรง Fade แต่ไม่เคยคิดจะเป็นคนตัดผม ดังนั้นเขาจึงชวน Bob ที่มีฝีมือมากว่า 20 ปีมาร่วมงาน “ผมรู้เรื่องคัลเจอร์ เขารู้เรื่องการตัด เราช่วยกันให้ไอเดีย”
8FIVE2 ก็ทำงานแบบเดียวกัน ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ไบรอันกับหุ้นส่วน AD จะคุยกันซ้ำแล้วซ้ำเล่าเรื่องสินค้าในแต่ละซีซั่น ทิศทางแบรนด์ และการจัดการร้าน “เรามักถามกันเสมอ What about this? What about that? ได้ไหมแบบนี้?” เขาเห็นว่าแก่นของแบรนด์ไม่ใช่ความเก่งของคนคนเดียว แต่เป็นกลุ่มคนที่ทุ่มเทและมีปรัชญาร่วมกัน ซึ่งสำคัญกว่าการแบ่งผลประโยชน์
百德新街〈百德新街〉(Paterson Vibe) ช่วยทำให้ความฝันในวัยหนุ่มสมบูรณ์
สำหรับไบรอัน การย้าย 8FIVE2 มาที่百德新街〈百德新街〉(ถนนแพเทอร์สัน) ไม่ใช่แค่การเปิดสาขาใหม่ แต่คือความฝันที่เขาอยากทำให้เป็นจริงมายาวนาน เขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งที่โดดเด่นหรือคึกคักที่สุด แต่ต้องการพื้นที่ที่ต้องใช้เวลาในการค้นพบ “ผมอยากให้ซ่อนอยู่หน่อย” เพราะคนที่รักสเกตจริงๆ ยอมเดินเข้ามาเอง และสเกตช็อปที่ดีไม่จำเป็นต้องดึงสายตาทุกคน
วันนี้ 8FIVE2 เป็นอย่างที่เขาหวัง ประตูทางเข้าดูเรียบไม่หวือหวา ไม่มีการตกแต่งโอเว่อร์ แต่ภายในมีมุมให้พักผ่อน นัดเจอ แล้วก็มีมุมให้ลองสเกตเล็กๆ “ผมอยากให้คนเข้ามานั่ง Hang Out พบปะ Meet Friends Skate Chit‑chat” ไบรอันหวังว่า 8FIVE2 จะเป็นมากกว่าร้านค้าปลีก แต่เป็นพื้นที่ชุมนุมของชุมชน ถึงลูกค้าไม่ซื้อของ ยังเข้ามานั่งดูบอร์ดใหม่ หรือมาเจอเพื่อน ร้านก็ถือว่ามีคุณค่า
แนวคิดนี้ลงตัวกับที่ Fashion Walk เริ่มผลักดัน Paterson Vibe — ไม่ใช่แค่การเชิญชวนให้คนมาซื้อของ แต่เป็นการปลูกฝังให้ถนนนี้มีชีวิตผ่านแฟชั่นสตรีท การออกแบบ อาหารและไลฟ์สไตล์ต่างๆ สำหรับไบรอัน สิ่งที่ทำให้ถนนมีเสน่ห์ไม่ใช่จำนวนแบรนด์ที่อยู่ แต่เป็นความสามารถดึงให้คนจอดอยู่และใช้เวลา
ความเว้นว่างต่างหาก คือการออกแบบที่ดีที่สุด
เมื่อเดินเข้ามาใน 8FIVE2 ครั้งแรก จะเห็นความต่างจากสเกตช็อปทั่วไปได้ชัด
ที่นี่ไม่ได้ผลักอินดัสเทรียลลุคเต็มที่หรืออัดแน่นด้วยกราฟฟิตี้ แต่เลือกใช้โทนขาวและหินอ่อนเขียวเป็นแกนหลัก ไบรอันเล่าว่ามีคนถามว่าทำไมร้านสเกตต้องเรียบแบบนี้
“โทนขาวกับหินอ่อนเขียว คือดีไซน์ที่ 8FIVE2 ใช้มาตั้งแต่ปี 1999”
ในมุมของเขา ร้านควรเป็นผืนผ้าใบ ไม่ใช่ตัวเอกของสายตา สเกต รองเท้า และทีเชิ้ตเองก็มีสีสันอยู่แล้ว หากสภาพแวดล้อมออกแบบซับซ้อนก็จะเบียดบังสิ่งที่แบรนด์อยากเล่า “เรามีผืนผ้าใบเปล่า ให้แบรนด์เหล่านั้นเป็นศิลปิน”
นอกเหนือจากสินค้าที่วางขาย แต่ละมุมของร้านยังวางของสะสมที่ติดตัวเขามาหลายปี สะท้อนความทรงจำ ตั้งแต่ผลงานของ Futura, Jose Parla, KAWS, Eric Haze จนถึงสเก็ตบอร์ดและภาพร่างจากเพื่อนๆ รวมถึงปฏิทินซีรีส์ “สิงโตภูเขา” ของ Nigel Ong ทุกชิ้นไม่ใช่การจัดโชว์เพื่อมูลค่า แต่เป็นสมบัติส่วนตัวที่มีความหมายสำหรับเขา ในหลายครั้ง ภาพสเก็ตหรือสเกตบอร์ดที่เพื่อนให้ มีความอบอุ่นมากกว่างานศิลป์ราคาแพง
แบรนด์ฮ่องกงไม่ต้องปลอมตัวเป็นของต่างชาติ
เมื่อพูดถึง 8FIVE2 สิ่งที่ไบรอันผูกพันไม่ใช่สินค้าจริงๆ แต่คือชื่อแบรนด์ เลข 852 คือรหัสโทรศัพท์ของฮ่องกงตั้งแต่ก่อตั้งในปี 1999 เขาตัดสินใจใส่ตัวตนนี้ลงไปตั้งแต่แรก โดยไม่พยายามทำให้แบรนด์ดูเป็นของต่างประเทศ
“เราเป็นแบรนด์ฮ่องกง ดังและภูมิใจ”
เขาย้อนว่าในยุค 90 แบรนด์ท้องถิ่นมักสร้างเรื่องราวต่างประเทศเพื่อให้ดูนานาชาติ บางคนอ้างว่าเป็นแบรนด์จากแคนาดา แต่พอเช็กจริงๆ กลับตั้งอยู่ใน Sham Shui Po เขาหัวเราะว่า ทำไมไม่ภูมิใจกับจุดเริ่มต้นตัวเอง
“ฮ่องกงก็ยังไปสู่ระดับนานาชาติได้” สิ่งที่แทนฮ่องกงสำหรับไบรอันไม่จำเป็นต้องเป็นป้ายไฟ นั่งร้านชา หรือรถแท็กซี่ แต่เป็นการตัดเย็บที่ประณีต ผ้าดี และภาษาการออกแบบที่โตแล้ว 8FIVE2 เคยออกแบบลายธนบัตรฮ่องกง ลายแท็กซี่ หรือกราฟิกแบบมังกรเสือ แต่สิ่งที่เขาอยากให้คนจดจำจริงๆ คือคุณภาพและวัฒนธรรม ไม่ใช่การทำให้ “ดูฮ่องกง” แบบตั้งใจ
Paterson Vibe ที่แท้จริง มาจากคนกลุ่มหนึ่งที่สร้างร่วมกัน
ท้ายการสัมภาษณ์ เราขอให้ไบรอันจินตนาการถึงบ่ายวันสุดสัปดาห์ที่สมบูรณ์แบบ
เขาไม่ได้เริ่มจากการช้อป แต่เริ่มจากพิซซ่า จากนั้นเดินเล่น百德新街〈百德新街〉 ดูสเกต ดูงานตัดผม เข้าโรงหนัง ทานข้าวกับครอบครัว แล้วซื้อขนมกลับบ้าน ตลอดทั้งภาพ 8FIVE2 เป็นเพียงหนึ่งในจุดหมาย
บางที นี่แหละคือภาพฝันของไบรอันเกี่ยวกับวัฒนธรรมย่าน
เสน่ห์ของถนนไม่ใช่จำนวนร้านดัง แต่คือคนที่ยอมหยุด มาพบปะ แลกเปลี่ยน และทำให้ถนนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต บางคนมาที่นี่เพราะสเกต บางคนหยุดเพราะกาแฟ บางคนบังเอิญเดินเข้ามาที่ 8FIVE2 แล้วได้รู้จักแบรนด์ที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน
ตลอดการสัมภาษณ์ ไบรอันพูดมากที่สุดไม่ใช่เรื่องธุรกิจหรือเทรนด์ แต่คือเรื่องของ “ความเชื่อ”
เชื่อในวัฒนธรรมของตัวเอง เชื่อในความงามของตัวเอง เชื่อว่าแบรนด์ฮ่องกงยืนได้บนเวทีนานาชาติ และเชื่อว่าความคงตัวของถนนหนึ่งสายไม่ได้ขึ้นอยู่กับการตามตลาด แต่ขึ้นกับการรักษานิสัยของตัวเอง
เหมือนที่เขาพูดตั้งแต่ต้น—“Don’t Follow the Market.”
ประโยคนี้อาจใช้ได้กับมากกว่าแค่ 8FIVE2 แต่มันสะท้อน Paterson Vibe — ไม่ใช่สไตล์เดียว แต่เป็นทัศนคติที่ยึดมั่นในความเป็นตัวเองและให้วัฒนธรรมเกิดขึ้นอย่างธรรมชาติ